Kiedy muzeum zaczęło słuchać

Projekt „The Sound of Ancient Times”[2] stał się wprowadzeniem do cudownego wszechświata i wywołał prawdziwy efekt kuli śnieżnej. Nagle dźwięk, nagrania dźwiękowe i praca z konceptualnym światem dźwięku stały się bardziej widoczne, a wiedza archeologiczna została wykorzystana w nauczaniu. Jednocześnie stało się jasne, jak słabo nasz język naprawdę opisuje dźwięki. Spróbuj bowiem ubrać w słowa dźwięk mokrej opony samochodowej uderzającej o asfalt. Albo brzmienie deszczu, spadającego na drzewa. To zaskakująco trudne.

Dzięki współpracy z badaczką dźwięku Ingeborg Okkels [3] wprowadzono nowe metody, język dźwiękowy i narzędzia. Jednocześnie dowiedzieliśmy się o badaniach, które wykazały, że około 30% duńskich sześciolatków ma słownictwo podobne do trzylatków. Tutaj powiązanie stało się jasne: praca z dźwiękiem polega właśnie na przekładaniu doświadczeń sensorycznych w słowa i wzmacnianiu języka poprzez edukację o dziedzictwie kulturowym.

Doświadczenie pokazuje, że praca z dźwiękiem jest bardzo motywująca dla uczniów szkół średnich. W związku z tym pojawiło się oczywiste pytanie: Czy metody te można stosować także u młodszych dzieci?

Tak narodził się „Sound of Stories” – niewielki projekt Erasmus+ z partnerami z Belgii, Danii, Polski i Czech. Projekt wypracował między innymi:

1. Korzyści płynące z wykorzystania audio w edukacji
2. Zbieranie pejzaży dźwiękowych i budowanie biblioteki dźwięków
3. Historie audio i kursy dydaktyczne

Biblioteka audio zawierała także „Reconstructed Ancient Soundscapes” (RAS). Tutaj dźwięki i pejzaże dźwiękowe zbierano w muzeach plenerowych, takich jak wieś Hvolris z epoki żelaza, Centrum Epoki Kamienia Ertebølle oraz Centrum Średniowieczne.

Pierwsza edycja „Sound of Stories” wzbudziła duże zainteresowanie, zwłaszcza wśród nauczycieli i edukatorów. Materiały te były pobierane tysiące razy. Kursy testowe stworzyły również zapotrzebowanie na kurs wykorzystania dźwięku w nauczaniu.

To prowadzi nas do kolejnego rozdziału historii: niedawno uruchomionego „Sound of Stories 2.0”.

Ale dlaczego dźwięk ma tak silny wpływ na nauczanie – i co tak naprawdę się dzieje, gdy uczniowie zaczynają aktywnie słuchać dziedzictwa kulturowego? Omówimy to w kolejnej części. Zatem „Bądźcie czujni” to fraza używana w „Sound of Stories 2.0”.